Zero waste

Zero waste

Thumbnail in

broodzak illustratieHeel vaak krijg ik de vraag: ‘Hoe ben je op het idee gekomen van een herbruikbare broodzak van katoen?’ Op mijn website is daar van alles over te vinden. Maar het lijkt me leuk om er in een blog nog eens wat uitgebreider iets over te vertellen.

Het idee van een broodzak is ontstaan vanuit verbazing over de enorme hoeveelheid plastic afval die wij als gezin produceerden toen we ons plastic gingen scheiden in de oranje plastic hero zakken. Als jij dat ook doet, zul jij ook gezien hebben dat er veel minder restafval overblijft in je grijze container, maar er is opeens wel een enorme berg plastic afval die je apart hebt gehouden. Het werd door het afvalscheiden dus meer zichtbaar hoeveel plastic er gebruikt werd in ons gezin. Ik vond dat ik erg goed bezig was door het plastic te scheiden waardoor het gerecycled kon worden.

Ik reed altijd met mijn winkelkarretje door de supermarkt en laadde mijn kar vol met boodschappen. Op de één of andere manier besefte ik op een gegeven moment dat bijna alles wat er in mijn kar lag, in plastic verpakt was. Dat besef zoemde een paar weken door mijn hoofd maar ik deed er niets mee. Ik wist totaal niet dat ik daar zelf iets anders in zou kunnen doen. Toch bleef het in mijn hoofd zitten en ik voelde dat ik er iets mee moest doen.

Lang leve google: door simpelweg te googlen, kwam ik zoveel tegen: plastic soup bijv. Ik had er ooit weleens van gehoord maar het was bij mij niet blijven hangen. De plastic soup bleek namelijk al  in 1997 ontdekt door ene Charles Moore. Dat schijnt toen een enorme media aandacht gekregen te hebben die dus redelijk aan mij voorbij is gegaan. Waarschijnlijker dan dat: het had toen helemaal niet mijn interesse dus heb ik het niet opgeslagen. Het gekke is dat het nu wel mijn aandacht vasthield en ik beet me vast in het onderwerp. Boyan Slat is een veel recentere naam, de Delftse student die een apparaat aan het ontwerpen en testen is om het plastic uit de oceanen te halen. Geweldig!

Vervolgens is het vrij logisch om niet alleen het plastic uit de zee te halen maar juist ervoor te zorgen dat er minder plastic in de zee terechtkomt. Want het blijkt vooral plastic van gewone mensen zoals jij en ik te zijn, dat in zee drijft en dus niet van boten en industrieën afkomstig zoals ik altijd had aangenomen.

Toen kwam de omslag, ik wilde zelf minder plastic veroorzaken met mijn eigen gezin.

Recyclen: goed maar minder plastic: nog beter. Waarom? Het werd me duidelijk dat plastic maar een ongeveer 7 keer gerecycled kan worden en dan is de kwaliteit te slecht geworden om nog eens te gebruiken. Dat wist ik dus niet, ik dacht dat het oneindig door kon gaan net als glas. Zo had ik er ook nog nooit over nagedacht dat het recycleproces op zichzelf ook weer energie kost. Erg jammer natuurlijk maar voor mij nog meer redenen om minder plastic in huis te willen halen.

Maar hoe zou ik dat eigenlijk gaan doen, want zowat alles zit in plastic?

Ik kwam terecht bij Bea Johnson. Zij is al jaren bezig om zoveel mogelijk zonder afval te leven met haar gezin.

En zij is ook nog eens een heel normaal iemand zonder geitenwollen sokken maar met pumps, een fulltime job en 2 kinderen.

Inmiddels heeft ze een boek geschreven ( Zero waste home ) en geeft ze over de hele wereld lezingen over haar levensstijl. Heel gaaf natuurlijk! En dan Lauren Singer, een hippe student in New York, ook met een klein beetje afval maar een indrukwekkende website.

Het idee en de levensstijl spraken me zelfs zo erg aan dat ik mijn goede baan als gz-psycholoog opzegde om me helemaal op de zero waste gedachte te kunnen richten en heb ik van het idee van de broodzakken (die Bea en Lauren ook gebruiken) een bedrijf gemaakt zodat veel meer mensen er gebruik van kunnen maken!

Lauren Singer zero waste
Lauren Singer NY met twee jaar restafval in een mason jar

 

 

 

 

 

Leave a reply

Shopping cart

0

Geen producten in je winkelmand.